Ὅταν μᾶς ἀδικοῦν οἱ ἄνθρωποι, μᾶς δικαιώνει ὁ Θεός

Μακαριστοῦ πατρὸς Ἐπιφανίου Θεοδωρόπουλου 

«Ἀρκετοὶ ἄνθρωποι εἶναι ἀγνώμονες. Ἂν περιμένουμε ἀνταπόδοση, θὰ στεναχωρηθοῦμε. Ἂν ὅμως δὲν περιμένουμε, τότε θὰ εἴμαστε ἤρεμοι. 

Ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, νὰ δεχόμαστε ὅ,τι μᾶς δίνουν. 

Σὲ κάποιον προσφέρεις ἕνα πέλαγος ἀγάπης. Κι αὐτὸς ἀνταποκρίνεται μὲ τὸν ἑξῆς τρόπο: παίρνει ἕνα σταγονόμετρο καὶ σοῦ λέει: "Ἄνοιξε τὰ χέρια σου!... Μιά..., δύο..., τρεῖς...", καὶ σοῦ δίνει δύο - τρεις σταγόνες ἀγάπης! 

Τί, νὰ κάνουμε;! Δεκτὸ κι αὐτό! 

Ὅταν σᾶς ἀδικοῦν οἱ ἄνθρωποι, νὰ ξέρετε ὅτι ἀποκτᾶτε μετοχὲς στὸν Οὐρανό. Ὅταν μᾶς ἀδικοῦν οἱ ἄνθρωποι, μᾶς δικαιώνει ὁ Θεός. Γενικά, τοὺς ἀνθρώπους νὰ τοὺς δεχόμαστε ὅπως εἶναι καὶ ὄχι ὅπως θὰ θέλαμε ἐμεῖς νὰ εἶναι...».

Ποτὲ μὴ δυσκολέψης τὸν ἄλλον, ποτὲ μὴν προσπαθήσης νὰ ἐπιμείνης στὸν λόγο σου

Γέρων Αἰμιλιανὸς ὁ Σιμωνοπετρίτης, "Περὶ Θεοῦ: Λόγος Αἰσθήσεως". 

Θέλεις νὰ κοινωνᾶς σῶμα καὶ αἷμα Χριστοῦ; Κοινώνησε. 

Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἄλλοι τρόποι κοινωνίας. 

Νὰ τί λέγει ἕνας ἀπὸ τοὺς μοναχικοὺς κανόνες τοῦ Μεγάλου Ἀντωνίου: 

«Ποτὲ μὴ δυσκολέψης τὸν ἄλλον, ποτὲ μὴν προσπαθήσης νὰ ἐπιμείνης στὸν λόγο σου». 

Εἶπες κάτι καὶ ὁ ἄλλος σοῦ ἀπαντᾶ: Ὄχι, δὲν εἶναι ἔτσι ὅπως τὸ λές. Μὴν προσπαθήσης νὰ ἀποδείξης ὅτι ἔχεις δίκαιο, ἀλλὰ βρὲς ἕναν εὐγενή τρόπο νὰ καταλάβη ὅτι εἶναι ὁ νικητής. 

Διότι, ἐὰν δὲν νοιώση ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ νικητής, θὰ δημιουργηθῇ μέσα του πικρία, ἀντίδρασις, φαρμάκι, ἐκδικητικότης, μειονεξία καὶ τόσα ἄλλα. 

Θὰ ὑποχωρήσης χωρὶς νὰ τὸ δείξης, χωρὶς νὰ τὸ καταλάβη, ὥστε νὰ νομίση ὅτι σὲ ἔπεισε. 

Ἐσὺ βεβαίως θὰ παραμείνης σταθερὸς στὴν ἀλήθεια. 

Ἐὰν δὲν συμπεριφερώμεθα ἔτσι, θὰ μᾶς κυβερνᾶ τὸ πονηρόν, ὅπως συνεχίζει ὁ κανόνας τοῦ Μεγάλου Ἀντωνίου. 

Ἀρχιμανδρίτης Ζαχαρίας: "Ὁ Γέροντας Αἰμιλιανὸς καὶ ὁ ὅσιος Σωφρόνιος: Γνωριμία καὶ συναντίληψη"

 

Ἡ Ἐνθρόνιση τοῦ Πατριάρχη Γεωργίας Σιὼ Γ’ - Δὲν μνημόνευσε τὸν Ἐπιφάνιο Οὐκρανίας!

Στὴν ἑνότητα καὶ τὴν παράδοση τοῦ λαοῦ τῆς Γεωργίας καθὼς καὶ στὰ ὅσα κληροδότησε ὁ μακαριστὸς Πατριάρχης Ἠλία Β’ ἀναφέρθηκε ὁ νέος Καθολικὸς Πατριάρχης πάσης Γεωργίας Σιὼ Γ’ κατὰ τὸν ἐνθρονιστήριο λόγο του ζητῶντας τὶς προσευχὲς ὅλων ὥστε νὰ διακονήσει τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ τὸ ἔθνος. 

Γραφεῖο ρεπορτὰζ ope.gr 

Ἱστορικὲς στιγμὲς ζεῖ ἀπὸ ἐχθὲς ἡ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας μετὰ τὴν ἐκλογὴ τοῦ νέου Πατριάρχη. Ὁ ἀπὸ Σενάκι καὶ Τσχορότσκου κ. Σιὼ Γ’ ἐξελέγη ὡς ὁ 142ος Πατριάρχης ὑπὸ τὸν τίτλο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Μετσχέτης καὶ Τιφλίδος, Μητροπολίτη Μπιτσβίνθας καὶ Ἀπχαζίας καὶ Καθολικοῦ Πατριάρχη Γεωργίας, διαδεχόμενος μετὰ ἀπὸ σχεδὸν μισὸ αἰῶνα τὸν Πατριάρχη Ἠλία Β’. 
Χίλια ἑπτακόσια χρόνια μετὰ τὸν φωτισμὸ τῆς Ἰβηρίας ἀπὸ τὴν...

Πρωτοφανὴς κοσμοσυρροὴ ὑπὲρ τῆς οἰκογένειας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Πρωτοφανὴς καὶ ἐντυπωσιακὴ ἦταν ἡ συμμετοχὴ τοῦ κόσμου στὴν ἑορταστικὴ ἐκδήλωση τῆς Πρωτοβουλίας «Ἀγαπῶ τὴν Οἰκογένεια» ποὺ ἔλαβε χώρα τὸ ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς (10 Μαΐου) στὸ καταπράσινο Ἄλσος Βεΐκου στὸ Γαλάτσι. 
Ἀπὸ νωρὶς τὸ ἀπόγευμα, μὲ τὴν εὐγενικὴ ἄδεια τοῦ Δήμου Γαλατσίου, τὸ ὑπέροχο αὐτὸ ἀστικὸ πάρκο πλημμύρισε ἀπὸ οἰκογένειες ποὺ ἀνταποκρίθηκαν στὸ κάλεσμα τῆς Πρωτοβουλίας καὶ ἦλθαν γιὰ νὰ χαροῦν ἕνα ὑπέροχο ἀνοιξιάτικο ἀπόγευμα μέσα στὴ φύση καὶ νὰ δώσουν ἕνα ἠχηρὸ μήνυμα ὑπὲρ τοῦ θεσμοῦ τῆς οἰκογένειας, μέσα ἀπὸ μιὰ μοναδικὴ σὲ πλῆθος σύναξη οἰκογενειῶν. 
Περίπου 300 ἐθελοντὲς ἀπὸ διάφορες Μητροπόλεις, ἐνορίες καὶ συλλόγους, συνεργάστηκαν γιὰ νὰ προσφέρουν ἕνα ἐξαιρετικὸ πρόγραμμα μὲ ποικίλες δράσεις σὲ 20 θεματικὰ περίπτερα ποὺ περιλάμβαναν πρωτότυπα ὁμαδικὰ...

Μοναχός Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «Ὁ πιστὸς λαὸς τῆς Κύπρου στηρίζει Μητροπολίτη Τυχικό»

 

Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὁσιολογιώτατο Μοναχὸ Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «Ὁ πιστὸς λαὸς τῆς Κύπρου στηρίζει Μητροπολίτη Τυχικό», Κυριακή 10 Μαΐου 2026. 

Γέρων Σπυρίδων Μικραγιαννανίτης

Σὰν σήμερα, 11 Μαϊου 2015, ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ ὁ Γέροντας Σπυρίδων Μικραγιαννανίτης τῆς Ἀδελφότητας τοῦ Ὁσίου Γερασίμου τοῦ Ὑμνογράφου. 

Ὁ μακαριστὸς καὶ λίαν ἀγαπητὸς Ἀδελφὸς καὶ Φίλος Σπυρίδων, γεννήθηκε (1951) στὴ Θεσσαλονίκη ἀπὸ γονεῖς Μικρασιᾶτες (κατὰ κόσμον Γεώργιος Ραχώνης), ὅπου καὶ περάτωσε τὶς Γυμνασιακές του σπουδές. Φοίτησε στὴν Ἀθωνιάδα Σχολὴ (1968-1969) καὶ ἀμέσως ἔπειτα (1970) ἔγινε μοναχὸς στὴ συνοδεία τοῦ Ὁσίου Γερασίμου τοῦ Ὑμνογράφου, στὴ Σκήτη τῆς Μικρᾶς Ἁγίας Ἄννης, στὴν Καλύβη τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου τῆς ὁποίας (1998 κ.εξ.) ἦταν ὁ ἴδιος Γέρων. Πλούσια ἡ μουσική του κατάρτιση καὶ ἐμπειρία. Μαθητής τοῦ Χαρίλαου Ταλιαδώρου στὸ Μακεδονικὸ Ὠδεῖο Θεσσαλονίκης καὶ τοῦ σπουδαίου σύγχρονου Ἁγιορείτη μουσικοῦ καὶ δασκάλου Γέροντος Μελετίου Συκιώτου στὴν Ἀθωνιάδα Σχολή. Ὁ πατὴρ Σπυρίδων ἦταν σίγουρα τὸ «ἀηδόνι τοῦ Ἁγίου Ὅρους», ὅπως πολλοὶ τὸν ὀνόμασαν. Εἶχε καρδιὰ μικροῦ παιδιοῦ καὶ ἦταν γιὰ ὅλους μία ἀνοιχτὴ ἀγκαλιὰ ποὺ ἐνέπνεε εἰρήνη, γαλήνη, στοργὴ καὶ ἀγάπη Χριστοῦ σὲ ὅλους τοὺς ἐπισκέπτες της Μικραγιάννας καὶ ὄχι μόνο. Αἰωνία αὐτοῦ ἡ μνήμη.

Σώπασε γιὰ νὰ βρεῖς τὸν Λόγο: Τὰ τέσσερα στοιχεῖα ποὺ νοηματοδοτοῦν τὸν ἀνθρώπινο διάλογο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ, Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰὠάννην, δ΄ 5 – 42 

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 5 Ἰουνίου τοῦ 1994 

Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3 ἐδῶ 

Ὁ Θεὸς ἔφτιαξε τὸν ἄνθρωπο γιὰ νὰ ζεῖ ἐν κοινωνίᾳ, γιατί καὶ ὁ Θεὸς εἶναι κοινωνία. Καὶ ἕνα ἀπὸ τὰ ἰσχυρὰ ὅπλα τῆς θεμελιώσεως αὐτῆς κοινωνίας καὶ ἕνα ἀπὸ τὰ μέσα ποὺ ὁ Θεός, μέσα ἀπὸ τὴν ἀγάπη του, ἔδωσε στὸν ἄνθρωπο, εἶναι ὁ λόγος καὶ ὁ διάλογος. Ἀκόμη καὶ ὁ Θεὸς φαίνεται μέσα στὴν τριαδική του ὕπαρξη, ἀπὸ τὰ κείμενα τῆς Γραφῆς, νὰ διαλέγεται: «ποιήσωμεν ἄνθρωπον», «Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ κυρίῳ μου· κάθου ἐκ δεξιῶν μου» καὶ ἄλλα τέτοια χωρία. 

Καὶ σὲ αὐτὸ τὸ κείμενο τὸ εὐαγγελικὸ ποὺ ἀκούσαμε σήμερα τοῦ Ἰωάννου, ποὺ ἀναφέρεται στὸ διάλογο τοῦ Χριστοῦ μὲ τὴ Σαμαρείτιδα, δίνεται ἕνα ἦθος διαλόγου ὡς ἰσχυροῦ μέσου οἰκοδομήσεως τῆς ἀνθρώπινης κοινωνίας. Παρ' ὅλο ποὺ τὸ γνωρίζουμε αὐτὸ πάρα πολὺ καλά, γιατί κάθε μέρα μιλοῦμε καὶ κουβεντιάζουμε, φαίνεται νὰ ἀποτύχαμε πολὺ στὸν διάλογό μας...

Ἂν νιώθεις κούραση καὶ βιασύνη στὴν προσευχή, σημαίνει ὅτι γίνεται πόλεμος...

Χθὲς στὸ ΟΑΚΑ, 80.000 ἄνθρωπο ὑπέμειναν τὸν καυτὸ ἥλιο γιὰ ὧρες, τὴν ὀρθοστασία, τὴ δίψα, τὴν ἐξάντληση. Γιατί; Γιατί ἀγαποῦσαν αὐτὸ ποὺ περίμεναν. Ἡ ἀναμονὴ ἦταν ἡ χαρά τους. Δὲν κοίταζαν τὸ ρολόϊ, γιατί ἡ καρδιά τους ἦταν ἤδη ἐκεῖ, στὴ σκηνή. 

Τὴν ἴδια στιγμή, ἐμεῖς, οἱ «πιστοί», τὴν νύχτα τῆς Ἀνάστασης —τὴ νύχτα ποὺ γιορτάζουμε τὴ νίκη πάνω στὸν θάνατο— μὲ τὸ ποὺ ἀκούσουμε τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη», τρέχουμε πρὸς τὴν ἔξοδο. 

Ὁ κόσμος χθὲς ἔμεινε μέχρι νὰ σβήσουν τὰ φῶτα, γιὰ νὰ μὴ χάσει οὔτε δευτερόλεπτο ἀπὸ τὴ δόνηση.Στην Ἐκκλησία Μόλις πάρουμε τὸ Ἅγιο Φῶς, βιαζόμαστε νὰ τὸ κλείσουμε σὲ ἕνα φανάρι καὶ νὰ φύγουμε γιὰ τὴ μαγειρίτσα. Μετατρέπουμε τὸ Μυστήριο σὲ μιὰ τυπικὴ ὑποχρέωση 10 λεπτῶν. 

Πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ ἠλεκτρικὴ κιθάρα νὰ γεννᾶ μεγαλύτερη...

Ἀδειάζουν οἱ τάξεις, γερνᾶ ἡ χώρα - Τὰ “πρωτάκια” ἐξαφανίζονται: 69.895 παιδιά γιὰ μία χώρα ποὺ μικραίνει ἐπικίνδυνα!

Ἡ Α΄ Δημοτικοῦ ἀδειάζει – Καὶ ἡ κυβέρνησις «παρακολουθεῖ τὸ φαινόμενον»

Τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2026, μόλις 69.895 μαθητὲς καὶ μαθήτριες θὰ περάσουν τὸ κατώφλι τῆς Α΄ Δημοτικοῦ στὰ δημόσια σχολεῖα τῆς χώρας. Ἕνας ἀριθμὸς ποὺ δὲν εἶναι ἀπλῶς στατιστικὸ στοιχεῖο· εἶναι ἡ ἠχηρὴ καταγραφή μιᾶς κοινωνίας ποὺ μικραίνει, γερνᾶ καὶ σταδιακὰ ἀδειάζει.
Κι ὅμως, μπροστὰ σὲ αὐτὴ τὴν πραγματικότητα, ἡ πολιτεία συνεχίζει νὰ συμπεριφέρεται σὰν νὰ πρόκειται γιὰ μία «φυσιολογικὴ διακύμανση». Λίγες ἐξαγγελίες, μερικὰ ἐπιδόματα-ἀσπιρίνες, ἐπιτροπὲς ποὺ συνεδριάζουν, λόγια γιὰ «στρατηγικὸ σχεδιασμό» καὶ ἔπειτα… σιωπή. Τὴν ἴδια στιγμή, ἡ χώρα χάνει τὸ πολυτιμότερό της κεφάλαιο: τὰ παιδιά της.

Μία γενιὰ ποὺ συρρικνώνεται

Τὸ 2010, οἱ μαθητὲς τῆς Α΄ Δημοτικοῦ ξεπερνοῦσαν τοὺς 120.000. Σήμερα, ὁ ἀριθμὸς ἔχει σχεδὸν περιορισθεῖ στὸ μισό. Μέσα σὲ δεκαπέντε...

Ὅσιος Ἱερώνυμος - Γέροντας Αἰμιλιανός: Δύο κορυφαῖες μορφές τῆς Σιμωνόπετρας καὶ τοῦ Ὀρθοδόξου μοναχισμοῦ

Tή μνήμη τοῦ Ὁσίου Ἱερωνύμου Σιμωνοπετρίτου τιμᾶ σήμερα, 9 Μαΐου, ἡ Ἐκκλησία μας. Παράλληλα, σήμερα συμπληρώνονται ἑπτὰ χρόνια ἀπὸ τὴν κοίμηση μιὰ ἄλλης μεγάλης μορφῆς τοῦ Ὀρθόδοξου μοναχισμοῦ, τοῦ Γέροντα Αἰμιλιανοῦ Σιμωνοπετρίτη. 
Ὁ Ὅσιος Ἱερώνυμος προσῆλθε στὴν Σιμωνόπετρα σὲ ἡλικία δεκαεπτὰ ἐτῶν καὶ ἐγκαταβίωσε σ’ αὐτὴν γιὰ 43 ὁλόκληρα χρόνια, διετέλεσε δὲ Ἡγούμενος τῆς Μονῆς κατὰ τὰ ἔτη 1920-1931. 
Στὴν συνέχεια καὶ μέχρι τὴν ὁσιακὴ κοίμησή του, τὸ 1957, χρημάτισε Οἰκονόμος καὶ πνευματικὸς στὸ γνωστὸ Σιμωνοπετρίτικο Μετόχιο τῆς Ἀναλήψεως στοὺς πρόποδες τοῦ Ὑμηττοῦ, ὑφιστάμενου ἀπὸ ἑκατονταετίας καὶ πλέον, προτοῦ κἂν σχηματιστεῖ ὁ οἰκισμὸς τῶν προσφύγων καὶ ἀργότερα ὁ πολεοδομικὸς ἱστὸς τοῦ Βύρωνα καὶ τῆς Καισαριανῆς, ὅπου ἐκοιμήθη καὶ ἐτάφη καὶ μέχρι σήμερα προσκυνεῖται...

Ἡ Ἐκκλησία ἀνάμεσα στὴν κάθοδο καὶ τὴν εἰκόνα

Τοῦ Γεωργίου Χατζημιχάλη, θεολόγου 

Ὑπάρχει μιὰ λεπτὴ ἀλλὰ καθοριστικὴ διαφορὰ ἀνάμεσα στὴν Ἐκκλησία ποὺ μαρτυρεῖ τὸν Χριστὸ καὶ στὴν Ἐκκλησία ποὺ διαχειρίζεται τὴν εἰκόνα της μέσα στὸν κόσμο. Ἡ πρώτη κατεβαίνει πρὸς τὸν ἄνθρωπο ἀκόμη κι ὅταν αὐτὸ κοστίζει· ἡ δεύτερη παραμένει συχνὰ στὸ ἐπίπεδο τοῦ λόγου, τῆς παρουσίας, τῆς ἐπιρροῆς καὶ τῆς δημόσιας ἀποδοχῆς. Καὶ ἴσως ἐκεῖ νὰ βρίσκεται μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες πνευματικὲς δοκιμασίες τῆς ἐποχῆς μας. 
Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης εἶναι θεσμὸς ἱερὸς καὶ ἱστορικὸς γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία. Δὲν πρόκειται ἁπλῶς γιὰ ἕναν διοικητικὸ ρόλο ἢ γιὰ μιὰ μορφὴ διεθνοῦς ἐκπροσώπησης. Τὸ Φανάρι κουβαλᾶ μνήμη μαρτυρίου, διωγμῶν, ἱστορικῶν ταπεινώσεων καὶ ἀγῶνα ἐπιβίωσης μέσα σὲ ἐξαιρετικὰ δύσκολες συνθῆκες. Γι’ αὐτὸ καὶ κάθε ὀρθόδοξος ἄνθρωπος ὀφείλει σεβασμὸ πρὸς τὸν θεσμό, ἀκόμη καὶ ὅταν ἀσκεῖ κριτικὴ σὲ ἐπιλογές, προτεραιότητες ἢ δημόσιες στάσεις. Στὴν...

Τήν ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας τήν λένε φανατισμό...

Ἀπό τό βιβλίο «Ὁμιλίες Γέροντος Γρηγορίου», σελ.15, Ἱερόν Ἡσυχαστήριον «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος», Μεταμόρφωσις Χαλκιδικῆς, 2019.
Πρέπει νά προσέξουμε. Πολλά «πιστεύω» ὑπάρχουν, πολλά δόγματα, πολλές θρησκεῖες, πολλές «ἐκκλησίες», ἐνῷ ἡ ἀλήθεια καί ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία καί πρέπει κανείς νά καταρτίζεται -εἰδικά σήμερα-, γιά νά γνωρίζει τήν ἀλήθεια, νά ξέρει τήν ἀλήθεια.
Νά, καί σήμερα πολλοί καί ἐγγράμματοι καί λόγιοι λένε «ἦταν σωστό νά χύνονται τόσα αἵματα στήν Εἰκονομαχία στό Βυζάντιο γιά τίς εἰκόνες; Τόσος φανατισμός!».
Τήν ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας τήν λένε φανατισμό. Λένε· ἄς πίστευε κανείς καί ἄς δεχόταν τήν ἀλήθεια, τόν Χριστό ὅπως τόν πίστευε· τί πείραζε καί ἄν δέν εἶχε εἰκόνα;
Πολύ πειράζει! Δέν ἔχεις εἰκόνα, δέν ἔχεις Χριστό! Δέν μπορεῖς νά ἔχεις Χριστό, ἄν δέν ἔχεις εἰκόνα. Ἔχεις ἔνα Θεό, μπορεῖ καί Τριαδικό Θεό, ἀλλά ὄχι Χριστό ἐνανθρωπήσαντα. Καί ἀφοῦ δέν ἔχεις ἐνανθρωπήσαντα Χριστό, δέν ἔχεις...

Ἡ θρυλικλη μάχη τῶν «Παπάδων» (5 - 9 Μαϊου 1944)

ΜΙΑ ΓΕΝΝΑΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗ ΠΡΑΞΗ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ 

Τοῦ Κωνσταντίνου Χασόγια, Θεολόγου ΕΚΠΑ/ 
Φοιτητὴ Τμήματος Ἱστορίας καὶ Ἀρχαιολογίας ΕΚΠΑ 

Στὶς 9 Μαΐου 1945, ὁ στρατάρχης Βίλχελμ Κάϊτελ ὑπέγραψε τὴν ἄνευ ὅρων παράδοση τῆς Γερμανίας στὶς Συμμαχικὲς Δυνάμεις, πράξη ποὺ σηματοδότησε τὴ λήξη τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στὴν Εὐρώπη. Παράλληλα, ἡ 9η Μαΐου καθιερώθηκε (ἄρθρο 4 §1, Ν. 2703/1999, ΦΕΚ Α΄ 72/8-4-1999) ὡς ἡμέρα ἑορτασμοῦ τῶν Ἐθνικῶν Ἀγώνων καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντίστασης κατὰ τοῦ ναζισμοῦ καὶ τοῦ φασισμοῦ, καθὼς καὶ τῆς ὀφειλόμενης τιμῆς πρὸς τοὺς ἀγωνιστές, τοὺς νεκροὺς καὶ τὰ θύματα τοῦ ἀγῶνα τῆς περιόδου 1941–1944. Ἡ πατρίδα μας ἔζησε τρία πικρὰ χρόνια κατοχῆς ἀπὸ τὶς δυνάμεις τοῦ Ἄξονα. Ὡστόσο, γενναῖοι ἄνδρες καὶ γυναῖκες ὄρθωσαν τὸ ἀνάστημά τους, δίνοντας ἕναν ἡρωικὸ ἀγῶνα ἐναντίον τῶν ξένων κατακτητῶν. 
Μετὰ τὸ ἡρωικὸ «ΟΧΙ» τῆς Ἑλλάδας τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1940, τὸ ὁποῖο...

Πῶς νὰ λέμε τὴν Εὐχή;

Πρωτοπρεσβύτερος Ἀναγνωστόπουλος Στέφανος 

Ὁ πλέον συνηθισμένος τρόπος εἶναι νὰ λέμε τὴν Εὐχή, εἶτε προφορικὰ εἶτε ψιθυριστὰ εἶτε ἀπὸ μέσα μας μὲ τὸν ἐνδιάθετο λόγο, παντοῦ καὶ πάντοτε. Έτσι, στὴ δουλειά, στὸ σπίτι, στὸ δρόμο λέμε: “Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με”. Ὅταν τρῶμε, ὅταν περπατᾶμε καί, εἰδικότερα, ὅταν βρισκόμαστε μέσα στὸ ναό: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με”.

Τὸν πρῶτο καιρὸ, πρέπει νὰ λέμε τὴν Εὐχὴ προφορικά, μὲ τὸ στόμα ψιθυριστά, σεμνὰ καὶ ταπεινὰ καὶ μάλιστα, ὅσο μποροῦμε συχνότερα:

“Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με… Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με”. Γιατί ἡ φωνὴ ποὺ βγαίνει ἀπὸ τὸ στόμα, συγκεντρώνει τὸ νοῦ πάνω στὶς λέξεις καὶ ἔτσι, ὁ νοῦς μὲ τὴ σειρὰ του ἀρχίζει σιγά-σιγὰ νὰ τὶς προσέχει. Ὅπως, λοιπὸν, δὲν εἴμαστε ἀφηρημένοι μπροστὰ στὸν Πνευματικὸ ἢ σ’ ἕνα ἐπίσημο πρόσωπο, ἔτσι καὶ πολὺ περισσότερο δὲν πρέπει νὰ εἴμαστε ἀφηρημένοι, ὅταν κάνουμε Εὐχή, γιὰ ν’ ἀρχίσει ὁ τρόπος αὐτὸς ν’ ἀποδίδει καρπούς. Γιατί, ὅσο πιὸ θερμὴ καὶ πιὸ δυνατὴ εἶναι ἡ Εὐχή, τόσο καὶ τὰ ἀποτελέσματά της εἶναι πιὸ θεάρεστα καὶ πιὸ ὠφέλιμα γιὰ τὴν ψυχή μας...

Ὁσία Σοφία τῆς Κλεισούρας, Ἀκούστηκε ἡ φωνὴ τῆς Παναγίας: «Σοφία, γύρισε πίσω καὶ κάνε ὑπομονή»!

Ἁγία Σοφία τῆς Κλεισούρας (1883-1974).

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο, «Σοφία ἡ Ἀσκήτισσα τῆς Παναγίας», ἔκδοση Ἱερᾶς Μονῆς Γενεθλιου τῆς Θεοτόκου Κλεισούρας. 
Κάποτε στὸ μοναστήρι ἔγινε μεγάλος πειρασμός. Σκότωσαν μιὰ γριά, ποὺ καταγόταν ἀπὸ τὸ Βογατσικό, Ξανθίππη τὸ ὄνομά της. 
Μετὰ τὴν πέταξαν κάτω ἀπὸ τὸ γεφύρι, ἐκεῖ κοντὰ στὸν Ἅγιο Πρόδρομο. 
Ἡ Σοφία σίγουρα γνώριζε πρόσωπα καὶ πράγματα. 
Ἦρθε ὁ εἰσαγγελέας, ἔκαναν ἀνακρίσεις, τὴν πῆγαν στὴν Καστοριά, τὴν ἀπείλησαν μὲ φυλάκιση γιὰ νὰ ἀποκαλύψει τους φταῖχτες· λέγεται μάλιστα πὼς τῆς ἔδωσαν πολὺ ξύλο. 
Εἰρηνοδίκης ἦταν ὁ Τ.Δ,* ποὺ ἡ σύζυγός του Μ.* καταγόταν ἀπὸ τὴν Κλεισούρα. 
Αὐτός, τὴν πῆρε παράμερα ὁ ἴδιος, καὶ τὴν ρωτοῦσε. «Καὶ φυλακὴ νὰ μὲ βάλλεις, δὲν ξέρω, δὲν εἶδα», ἦταν ἡ ἀπάντηση τῆς Σοφίας. Δὲν εἶπε κουβέντα. 
Ὅταν γύρισε πίσω, ἐπειδὴ δὲν μαρτύρησε καὶ σιωποῦσε, τὴν ἔδιωξαν...

Μεσοπεντηκοστή: «Ὁ διψῶν ἐρχέσθω πρὸς με καὶ πινέτω» - Διψᾶμε ὄντως γιὰ τὸν Χριστὸ ἢ ἁπλῶς ἐπιβιώνουμε μὲ λίγες σταλιὲς χάριτος;

Στὰ μισὰ τοῦ δρόμου ἀπὸ τὸ Πάσχα ὡς τὴν Πεντηκοστή, ἂς ἀναρωτηθοῦμε μήπως βολευόμαστε στὴν πνευματικὴ μετριότητα, στερῶντας τον χορτασμὸ τῆς ψυχῆς μας 

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

«Μεσούσης τῆς ἑορτῆς διψῶσάν μου τὴν ψυχὴν εὐσεβείας πότισον νάματα· ὅτι πᾶσι, Σωτὴρ ἐβόησας· ὁ διψῶν ἐρχέσθω πρὸς με καὶ πινέτω. Ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς, Χριστὲ ὁ Θεός, δόξα σοι». 
Αὐτὸ εἶναι τὸ ὑπέροχο ἀπολυτίκιο τῆς μεγάλης δεσποτικῆς ἑορτῆς τῆς Μεσοπεντηκοστῆς, ὁ μέσος σταθμὸς ἡμερῶν μεταξὺ τοῦ Πάσχα καὶ τῆς Πεντηκοστῆς. «Εὑρισκόμενοι στὸ μέσο τῆς ἑορτῆς, πότισε τὴ διψασμένη μου ψυχὴ μὲ τὰ νάματα τῆς εὐσέβειας. Διότι Ἐσὺ Σωτῆρα διαλάλησες πρὸς ὅλους: "Ὅποιος διψᾶ, ἂς ἔρχεται σὲ ἐμένα καὶ ἂς πίνει". Χριστὲ ὁ Θεός, Ἐσὺ ποὺ εἶσαι ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς, δόξα σὲ Ἐσένα». 
Ἡ δίψα γιὰ τὸν Χριστὸ εἶναι κάτι ποὺ ἀτονεῖ μέσα μας, ὅσο περιπλανιόμαστε ἀπρόσεκτοι στὴν ἔρημο τοῦ κόσμου. Πολλὲς φορὲς θυμόμαστε τὴ δίψα γιὰ τὴν παρηγοριὰ τοῦ Χριστοῦ μόνο στὶς συμφορὲς καὶ τὶς ξαφνικὲς δοκιμασίες...

Τὸ Ἄμστερνταμ ἔγινε ἡ πρώτη πρωτεύουσα ποὺ ἀπαγόρευσε διαφημίσεις κρέατος, ὀρυκτῶν καυσίμων καὶ ἀεροπορικῶν ταξιδιῶν!

Οἱ μελλοντικὲς ἀστικὲς «φυλακὲς» τῶν 15 λεπτῶν ἀλλάζουν αὐταρχικὰ τὴ διατροφικὴ ἀτζέντα καὶ περιορίζουν τὴν κινητικότητα 

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Τὸ σχέδιο ἰδρυματοποίησης τῶν λαῶν μέσα στὶς πόλεις ποὺ θὰ λειτουργοῦν ὡς «ἔξυπνες» φυλακὲς τῶν 15 λεπτῶν, προχωρᾶ ἀπρόσκοπτα στὴν Εὐρώπη. Ὅσο ὁ ὑπερκαταναλωτὴς Εὐρωπαῖος παραμένει ὑπνωτισμένος μὲ τὸ νὰ σέρνεται πίσω ἀπὸ τὶς τεχνητὲς ἐξαρτήσεις του, οἱ ἐξουσίες στήνουν τὰ «ἠλεκτροφόρα σύρματα» τῆς δυστοπίας ποὺ ἑτοιμάζουν. 
Ἡ «πράσινη ἀνάπτυξη», ὅσο καὶ ἂν ἔχει διαπομπευτεῖ ὡς τεχνοκρατικὸ ὅπλο ποὺ δὲν ἔχει καμία σχέση μὲ τὸ καλὸ τοῦ περιβάλλοντος, παραμένει ἡ αἰχμὴ τῆς πολιτικῆς ἀτζέντας τῆς Εὐρώπης. Τὰ δισεκατομμύρια ἐπὶ δισεκατομμυρίων ποὺ ἔχουν ἐπενδυθεῖ στὴν «πράσινη» φαντασίωση τῶν τυράννων, δὲν ἐπιτρέπουν τὴν παραμικρὴ ὑποχώρηση. 
Ἀκόμα καὶ ἂν ἡ ἀτζέντα τους φαίνεται πλέον διάτρητη λόγῳ τῆς...

Ἡ ἑορτὴ τῆς Μεσοπεντηκοστῆς

Φουντούλης Ἰωάννης

Σὲ λίγους πιστοὺς εἶναι γνωστὴ ἡ ἑορτή, μὲ τὴν ὁποία θὰ ἀσχοληθοῦμε τώρα. Ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς καὶ μερικοὺς ἄλλους χριστιανούς, ποὺ ἔχουν ἕνα στενότερο σύνδεσμο μὲ τὴν Ἐκκλησία μας, οἱ περισσότεροι δὲν γνωρίζουν κἄν τὴν ὕπαρξί της. Λίγοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ἐκκλησιάζονται κατ’ αὐτὴ καὶ οἱ περισσότεροι δὲν ὑποπτεύονται κἄν ὅτι τὴν Τετάρτη μετὰ τὴν Κυριακή τοῦ Παραλύτου πανηγυρίζει ἡ Ἐκκλησία μία μεγάλη δεσποτικὴ ἑορτή, τὴν ἑορτὴ τῆς Μεσοπεντηκοστῆς.
Καὶ ὅμως κάποτε ἡ ἑορτὴ τῆς Μεσοπεντηκοστῆς ἦταν ἡ μεγάλη ἑορτὴ τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ συνέτρεχαν κατ’ αὐτὴ στὸν μεγάλο ναὸ πλήθη λαοῦ. Δὲν ἔχει κανεὶς παρὰ νὰ ἀνοίξη τὴν Ἔκθεσι τῆς Βασιλείου Τάξεως (1) τοῦ Κωνσταντίνου Πορφυρογεννήτου γιὰ νὰ ἰδῆ τὸ ἐπίσημο τυπικό τοῦ ἑορτασμοῦ, ὅπως ἐτελεῖτο μέχρι τὴν Μεσοπεντηκοστὴ τοῦ ἔτους 903 στὸν ναὸ τοῦ ἁγίου Μωκίου στὴν Κωνσταντινούπολι, μέχρι δηλαδὴ τὴν ἡμέρα...

Μεσοπεντηκοστή

«Ἐγὼ τῷ διψώντι δώσω ἐκ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος τῆς ζωῆς δωρεὰν»

Κατὰ τὴ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ γευόμαστε σὲ κάποιο βαθμὸ τὴ νέκρωση τοῦ Χριστοῦ. Στὴ μέση αὐτῆς τῆς περιόδου, ἡ Ἐκκλησία ἔχει θεσπίσει τὴν προσκύνηση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ὥστε νὰ τονώσει τὴν ἔμπνευση καὶ νὰ μᾶς ἐνισχύσει στὸν ἀγώνα νὰ προευπρεπίσουμε τὶς ψυχές μας, γιὰ νὰ εἰσέλθουμε στὴ ζωοποιὸ παρουσία τοῦ ἀναστάντος Κυρίου. Μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι διὰ Σταυροῦ ἡ χαρὰ καὶ ἡ Ἀνάσταση εἰσῆλθαν στὸν κόσμο.
Στὴ μέση της περιόδου τοῦ Πεντηκοσταρίου, ἑορτάζουμε τὴ Μεσοπεντηκοστή, ποὺ ἀναδαυλίζει τὴ δίψα γιὰ τὸ Φῶς τοῦ Παρακλήτου, καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο μᾶς ἐνισχύει νὰ προσκαρτερήσουμε μὲ προσευχὴ καὶ ὁλοένα αὐξανόμενο πόθο, «ἕως οὐ ἐνδυθῶμεν δύναμιν ἐξ ὕψους». Ἡ Μεσοπεντηκοστὴ ἀποτελεῖ τὸ προοίμιο τῆς ἑορτῆς τῆς Πεντηκοστῆς, ὅταν ὁ Κύριος θὰ χορτάσει τὴν πείνα τῆς ψυχῆς μας, «ἐν τῷ ὀφθῆναι ἡμῖν τὴν δόξαν Αὐτοῦ».
Ὁ Θεὸς μας εἶναι Θεὸς Παράκλητος. Ὁ Θεὸς Πατὴρ εἶναι...

Φῶς ἀπό τό λυχνάρι τοῦ Ἁγίου Παϊσίου – 1ον

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση 

Εἶναι χρήσιμο νὰ θυμούμαστε τὶς διδαχὲς τὸν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ ἐμπνευόμαστε ἀπ’ αὐτές. Νὰ ἀποτελοῦν ὁδηγὸ στὴν πολυκύμαντη ζωή μας καὶ φῶς στὸ πνευματικὸ σκοτάδι ποὺ μᾶς περιβάλλει.
Οἱ συνειδητοὶ χριστιανοὶ εἶναι λιγότεροι ἀπ’ ὅ,τι φανταζόμαστε. Πολλοὶ φέρουν τὸ ὄνομα χριστιανός, ἀλλὰ πόσοι τὸ τιμοῦν στὴ ζωή τους; Δὲν πρέπει νὰ μένουν στὴν καύχηση, ἀλλὰ νὰ ἀποδεικνύουν μὲ τὶς πράξεις τους τὴ Χριστιανική τους ἰδιότητα. Νὰ ἔχουν ἠθικὸ κριτήριο, πνευματικὴ εὐαισθησία καὶ σταθερὴ ἀπόφαση νὰ ζοῦν σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Οἱ πειρασμοὶ πάντα θὰ ὑπάρχουν καὶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζονται μὲ πνευματικὸ ἀγώνα καὶ ὅταν ὁδηγοῦν στὴν ἁμαρτία, νὰ μὴ λησμονοῦν ὅτι ἡ πόρτα τῆς μετανοίας εἶναι ἀνοικτή.
Οἱ διδαχὲς ποὺ ἀκολουθοῦν, σχολιασμένες τὸ κατὰ δύναμη, μποροῦν νὰ παρομοιαστοῦν ὡς ἀναμμένο κεράκι, ποὺ δὲν σβήνει, γιατί τροφοδοτεῖται ἀπὸ...

Eurostat: Σὸκ ἀπὸ τὴν ἐκτίναξη τῶν σεξουαλικῶν ἐγκλημάτων στὴν ΕΕ – Ἡ ἐλὶτ σπέρνει σαρκολατρεία καὶ θερίζει ἀνομία καὶ θάνατο

Σὲ ἱστορικὸ ρεκὸρ δεκαετίας ἔφτασαν τὰ σεξουαλικὰ ἐγκλήματα καὶ οἱ βιασμοὶ στὴν ΕΕ - Δικαιωματισμὸς καὶ μετανάστευση τὰ κύρια αἴτια τῆς κοινωνικῆς σήψης. 

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Ὅσο ἡ Εὐρώπη ἀπομακρύνεται μὲ ταχύτητα ἀπὸ τὶς χριστιανικὲς καταβολές της, βουλιάζει στὸν βοῦρκο τοῦ ἀμοραλισμοῦ της. Ἡ ὑποτιθέμενη πρόοδος ποὺ εὐαγγελίζονται οἱ ἄθρησκες καὶ ἀντίθεες πολιτικές, ἀποδεικνύεται τελικὰ μιὰ ὀπισθοχώρηση σὲ κτηνώδεις ἐποχὲς σκοταδισμοῦ. Ἡ θεοποίηση τοῦ σὲξ ἔσπειρε γιὰ δεκαετίες τοὺς φαρμακεροὺς σπόρους της, καὶ τώρα δρέπει μιὰ σαρκολατρικὴ ὑστερία, ὅπου ἡ ἱκανοποίηση τῆς ἡδονῆς φλερτάρει συνεχῶς μὲ τὸ ἔγκλημα. 
Παρατηροῦμε καὶ στὴν Ἑλλάδα πόσο ἔχουν πολλαπλασιαστεῖ τὰ τελευταῖα χρόνια τὰ σεξουαλικὰ ἐγκλήματα, οἱ δολοφονίες γυναικῶν, τὰ περιστατικὰ κακοποίησης κατὰ ἀνηλίκων ἢ ἀπὸ ἀνηλίκους. Καὶ ὅλα αὐτὰ σὲ μιὰ ἐποχὴ...

Οἱ τρεῖς προτροπὲς τοῦ Χριστοῦ: Ἕνας ὁδηγὸς πνευματικῆς ἀνάρρωσης

Κυριακὴ τοῦ Παραλύτου - Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰὠάννην, ε΄, 1 – 15 

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 28 Μάϊου τοῦ 2006. 
Ἡ πηγὴ τοῦ mp3 γιὰ τὴν ἀπομαγνητοφώνηση τῆς ὁμιλίας εἶναι ἡ floga.gr. Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3- ἐδῶ.

Ἕνας ἀκόμη κυριακάτικος φωταγωγικὸς περίπατος, μέσα ἀπὸ τὰ κείμενα τὰ εὐαγγελικὰ ποὺ διαβάζονται ἐδῶ τὶς Κυριακές, ἀνοίχθηκε μπροστά μας: μέσα ἀπὸ τὸ γνωστὸ κείμενο τῆς θεραπείας τοῦ παραλύτου, τὸ ὁποῖο ἡ Ἐκκλησία μας, ὅπως γνωρίζετε καὶ τὸ ζεῖτε, τὸ ἐντάσσει μέσα σὲ αὐτὴ τὴν περίοδο τῆς ἀναστάσιμης εὐωχίας καὶ φωταγωγίας. 
Καὶ ἔχει λόγο ἡ Ἐκκλησία ποὺ τὸ κάνει αὐτὸ τὸ γεγονός. Καί, ὅπως λένε οἱ Πατέρες, ἐπειδὴ ἐμεῖς παραλύσαμε, λόγῳ τοῦ ἐσκοτισμένου νοῦ μας, στὴ σχέση μας μὲ τὸν Θεό, καὶ τὴν ὥρα ποὺ παραλύσαμε καὶ δὲν ὑποτασσόμαστε στὸν...

Μοναχός Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «Η.Π.Α. καὶ Ἰσραὴλ βρῆκαν στὸ Ἰρὰν τὸν δάσκαλό τους»

 

Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὁσιολογιώτατο Μοναχὸ Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «Η.Π.Α. καὶ Ἰσραὴλ βρῆκαν στὸ Ἰρὰν τὸν δάσκαλό τους», Κυριακή 03 Μαΐου 2026. 

Ἀξιωματοῦχοι δίχως ἦθος

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ὁ ἀξιωματοῦχος ἄνθρωπος, σὲ ὅποιον τομέα καὶ ἂν δραστηριοποιεῖται, ἔχει διπλό χρέος. Πρῶτα νὰ ἀνταποκρίνεται στὸ ἀξίωμά του καὶ ὕστερα νὰ ἀποτελεῖ ὑπόδειγμα στὸ λαὸ ποὺ τὸν παρακολουθεῖ. Δυστυχῶς αὐτὸ συμβαίνει σπάνια καὶ εἶναι ἡ αἰτία ποὺ ὑπάρχει μόνιμη ἀναστάτωση στὴν κοινωνία.
Πολλὲς φορὲς οἱ ἀξιωματοῦχοι διοργανώνουν ἐκδηλώσεις ἢ βάζουν ὑφισταμένους τους νὰ τὶς προετοιμάσουν, προκειμένου νὰ δημιουργηθοῦν καλὲς ἐντυπώσεις γιὰ τὸ πρόσωπό τους καὶ νὰ προβληθεῖ τὸ ἔργο τους. Μάταια ὅμως. Γρήγορα ἡ πραγματικότητα γίνεται γνωστὴ καὶ ἐπιβεβαιώνεται ἡ ἀναξιότητά τους, ἀλλὰ καὶ τὸ χαμηλὸ πνευματικό τους ἐπίπεδο. Δυστυχῶς, στὴν ἐποχή μας λείπουν οἱ εὐσυνείδητοι ἄνθρωποι, ποὺ νὰ ἔχουν ἦθος καὶ ἀρετὲς καὶ νὰ μποροῦν νὰ ἀναδείξουν τὸ ἔργο ποὺ τοὺς ἀνατέθηκε καὶ νὰ ἐμπνέουν μὲ τὸ χαρακτήρα τους τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους.
Καὶ στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας ἐπίσης ἔχουμε παρόμοια περιστατικά, τὰ ὁποῖα...

Ὁ Χριστός, αὐτός εἶναι ἡ ἰαματική κολυμβήθρα ὅλων τῶν αἰώνων

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ
Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο «ΚΥΡΙΑΚΗ», σελ. 35, 

τοῦ Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη  

Τή στέρνα τῆς Βηθεσδά τό Εὐαγγέλιο τήν ὀνομάζει κολυμβήθρα. Ἡ κολυμβήθρα αὐτή, ὅπως ἑρμηνεύουν οἱ διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶναι μιά σκιά, ἕνας τύπος τῆς πραγματικῆς κολυμβήθρας. Ἡ δέ πραγματική κολυμβήθρα εἶναι τό ἱερό βάπτισμα.
Ἀγαπητοί! Ὅλοι βαπτισθήκαμε. Ἄσπροι βγήκαμε, μά δυστυχῶς μαῦροι γινόμαστε μέ τίς ἁμαρτίες. Ἀλλά καί πάλι ὁ Θεός, ὁ ἐλεήμων καί φιλάνθρωπος, δέν μᾶς διώχνει. Μᾶς καλεῖ νά μετανοήσουμε καί νά ἐπιστρέψουμε σ’ αὐτόν.
Τά δάκρυα γιά τίς ἁμαρτίες πού κάνουμε ὕστερα ἀπό τό βάπτισμα, αὐτά τά δάκρυα γίνονται μιά ἄλλη κολυμβήθρα. Νά τρέχαμε σ’ αὐτή τήν κολυμβήθρα ὅπως ἔτρεχαν οἱ ἄρρωστοι ἐκεῖνοι στήν προβατική κολυμβήθρα! Ὁ Χριστός θά μᾶς δεχόταν...

«Ἡ διδασκαλία τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων ὑπό το φῶς τῆς πατερικῆς ἐσχατολογίας»

 Γράφει ὁ Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἀντιπρόεδρος Ἀρείου Πάγου ἐπὶ τιμῇ 

Περίληψη 

Ἡ παροῦσα μελέτη ἐξετάζει τὴ διδασκαλία τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου σχετικὰ μὲ τὶς ἠλεκτρονικὲς ταυτότητες καὶ τὸ ἐνδεχόμενο τοῦ «χαράγματος», ὑπό το φῶς τῆς πατερικῆς ἐσχατολογικῆς παραδόσεως. Στόχος τῆς ἐργασίας δὲν εἶναι ἡ ἀξιολόγηση σύγχρονων τεχνολογικῶν ἐξελίξεων μὲ πολιτικὰ ἢ τεχνοκρατικὰ κριτήρια, ἀλλὰ ἡ θεολογικὴ ἀποτίμηση τοῦ πνευματικοῦ νοήματος ποὺ ἀποδίδει ὁ Ἅγιος στὸ ζήτημα τῆς ἐλευθερίας, τῆς συνείδησης καὶ τῆς σταδιακῆς ἀλλοίωσης τοῦ ἀνθρώπου. 
Ἡ μελέτη ἀποδεικνύει ὅτι ὁ λόγος τοῦ Ὁσίου Παϊσίου δὲν συνιστᾶ ἰδιωτικὴ ἢ καινοφανῆ ἐσχατολογικὴ προσέγγιση, ἀλλὰ κινεῖται σὲ σαφῆ συνέχεια μὲ τὴν πατερικὴ ἑρμηνεία τῆς Ἀποκαλύψεως, ἐκφρασθεῖσα ἀπὸ Πατέρες ὅπως ὁ Ἱππόλυτος Ρώμης, ὁ Ἀνδρέας καὶ ὁ Ἀρέθας Καισαρείας, ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὁ Κύριλλος Ἱεροσολύμων καὶ ὁ Θεοδώρητος Κύρου. Ἰδιαίτερη ἔμφαση δίδεται στὴν ἀπουσία χρονολογικῶν προσδιορισμῶν, στοιχεῖο ποὺ χαρακτηρίζει τὴ γνήσια ἐκκλησιαστικὴ προφητικότητα. Συμπεραίνεται ὅτι ἡ διδασκαλία τοῦ Ὁσίου Παϊσίου ἀποτελεῖ σύγχρονη ποιμαντικὴ ἔκφραση πατερικῶν ἀρχῶν καὶ ὄχι τεχνοφοβικὴ ἢ συνωμοσιολογικὴ τοποθέτηση. 

Εἰσαγωγή. 

Στὴ σύγχρονη ἐποχή, πολλὲς τεχνολογικὲς ἀλλαγὲς προκαλοῦν στοὺς πιστοὺς ἐρωτήματα σχετικὰ μὲ τὴν πνευματική τους ζωή, τὴν ἐλευθερία τους καὶ...

Νέα Τάξη Πραγμάτων: Ἔρχεται ὁ «kill switch» στὰ ὀχήματα – Νέοι νόμοι μετατρέπουν τὸ αὐτοκίνητο σὲ θάλαμο παρακολούθησης τοῦ ὁδηγοῦ!

Ἕνας νόμος τῶν ΗΠΑ ποὺ ἀναμένεται νὰ μπεῖ σὲ ἐφαρμογὴ τὸ 2027, ἀνοίγει τὴν πόρτα γιὰ ἐπιτήρηση καὶ «νέκρωση» ὀχημάτων κατὰ βούληση 

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Πέρα ἀπὸ τὴν ἐγκατάσταση ἀτελείωτων «ἔξυπνων» καμερῶν στοὺς δρόμους, ἡ Νέα Τάξη ἐπιδιώκει νὰ ἐπεκτείνει τὴν παρακολούθηση τῶν ὁδηγῶν μέσα στὴν καμπίνα τοῦ αὐτοκινήτου. Ὁ δρόμος γιὰ τὸν μαζικὸ ἔλεγχο τῶν ὁδικῶν μετακινήσεων τῶν πολιτῶν, ἀνοίγει διάπλατος μὲ νέες τεχνολογίες ποὺ προορίζονται νὰ ἐγκατασταθοῦν ὑποχρεωτικὰ στὰ ἐπιβατικὰ ὀχήματα. 
Ἡ τακτικὴ εἶναι γνωστὴ πλέον. Ἡ ἐξουσία προβάλλει μιὰ λογικοφανῆ πρόταση γιὰ τὴ λύση κάποιου κοινωνικοῦ προβλήματος, ὡς ἐπικοινωνιακὸ «τυράκι» γιὰ κάθε φάκα ποὺ θὰ τσακίζει τὰ συνταγματικὰ δικαιώματα τοῦ πολίτη. 
Ἀπὸ τὸ 2027 στὶς ΗΠΑ, ἀναμένεται νὰ τεθεῖ σὲ ἰσχὺ ἡ εἰδικὴ ρύθμιση ἑνὸς νόμου (τοῦ «Infrastructure Investment and Jobs Act»), ποὺ προβλέπει τὴν ἐγκατάσταση «προηγμένης τεχνολογίας πρόληψης ὁδήγησης ὑπὸ τὴν ἐπήρεια...

Γιορτὴ γιὰ ὅλη τὴν οἰκογένεια στὸ Ἄλσος Βεΐκου - 10 Μαΐου 2026

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Τὴν Κυριακὴ 10 Μαΐου στὶς 5μ.μ., τὸ καταπράσινο Ἄλσος Βεΐκου στὸ Γαλάτσι θά φιλοξενήσει τὴν ἐτήσια ἑορταστικὴ ἐκδήλωση τῆς Πρωτοβουλίας «Ἀγαπῶ τὴν Οἰκογένεια» καὶ θά ὑποδεχθεῖ οἰκογένειες ἀπὸ ὅλο τὸ λεκανοπέδιο Ἀττικῆς – καὶ ὄχι μόνο – ποὺ θέλουν νὰ βρεθοῦν μαζὶ καὶ νὰ χαροῦν ἕνα ὑπέροχο ἀνοιξιάτικο ἀπόγευμα μέσα στὴ φύση.
Ἡ ἐκδήλωση τελεῖ ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί διοργανώνεται ἀπὸ τὴν πρωτοβουλία «Ἀγαπῶ τὴν οἰκογένεια» (agapotinoikogeneia.gr) σέ συνεργασία μὲ τὴν Ἱερὰ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν καὶ ἄλλες Μητροπόλεις, τὴν Ἀνωτάτη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ἑλλάδος (ΑΣΠΕ) καὶ ἄλλες πολυτεκνικὲς ὀργανώσεις, χριστιανικά σωματεῖα, συλλόγους γονέων καὶ γενικότερα φορεῖς ποὺ εὐαισθητοποιοῦνται στὴν προστασία καί προάσπιση τοῦ ἱεροῦ θεσμοῦ τῆς οἰκογένειας.
Τὸ πρόγραμμα, ποὺ φέτος ἔχει τίτλο «Φυση-κὰ ἀγαπῶ τὴν...

Καταξιωθεῖτε, ἀδειάζοντας τοὺς τάφους...

Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων

Πατρὸς Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου 

Καὶ ἐκεῖνες ἤρθαν στὸν τάφο.
Καὶ στὸν τάφο ποῦ ἤρθανε, βρήκανε μέσα τὸν ἄγγελο. Καὶ ὁ ἄγγελος τοὺς εἶπε, «ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν οὐκ ἔστιν ὧδε.» Καὶ τίς κατέλαβε τρόμος καὶ ἔκστασις καὶ βγῆκαν ἔξω. Ἐφοβοῦντο γάρ.
Τί φοβοῦντο ἄραγε;
Τί φοβήθηκαν, ἐνῶ πρὶν, δὲν ἦταν φοβισμένες;
Ἀπὸ ὅτι φαίνεται, φοβήθηκαν τὰ μεγάλα.
Ἀντιμετώπισαν ἄδειο τὸν τάφο. Τί φόβος ἦταν αὐτός;
Ἕνας φόβος ἀγαπητικός, ἕνας φόβος ἀληθινός.
Τίς κατέλαβε τρόμος καὶ ἔκστασις καὶ αὐτὲς οἱ γυναῖκες βγῆκαν πιὰ καὶ μίλησαν γιὰ τὸ Χριστό.
Ὅταν ἀντιμετώπισαν τὴν Ἀνάστασή Του. Ἐδῶ, δὲν γίνονται δρόμος, γιὰ τίς γυναῖκες, αὐτὲς οἱ μυροφόρες; Ἔτσι ὅμως -αὐτὴ τὴ στιγμή- μέσα ἀπὸ τὴν συνάντηση ποὺ εἶχαν, μὲ τὸν ἄδειο τὸν τάφο. Κάτι σημαίνει αὐτό!
Ἄν οἱ γυναῖκες μας, δὲν σταθοῦν ἔτσι μπροστὰ στὸ Χριστό, ὅλες οἱ ἀναζητήσεις τους, οἱ φεμινιστικές, οἱ νομοθετικὲς, θὰ πέφτουν στὸ κενό...